De ziel reist met de snelheid van een rennend paard. 

Frank schreef…”Nogmaals mijn dank voor je lezing van afgelopen woensdag. Als ik namens mezelf spreek was het een geheel nieuwe wereld die openging. Een wereld van de ziel, die mogelijk al meerdere levens geleid heeft. Een wereld over trillingsfrequenties en extra dimensies, gidsen en geesten. Mijn werk speelt zich enorm af in DIT leven, in dit lijf, waarin je leeft, voelt en denkt…De mogelijkheid dat er misschien wel veel meer is heb ik nog niet toegelaten. Ik voel snel een oordeel opkomen van “kan dat wel…?” Ik moet echter proberen het oordelen te laten en je materie laten bezinken. En natuurlijk meer lezen over deze zaken…  Zonnige groet uit een nat Zeeland”

 

En met dat ik weer in mijn eigen auto onder de vlekkeloos strakblauwe lucht naar huis rij denk ik aan mijn eigen uitspraak over “Alles uit je omgeving is een reflectie van je eigen creatie” Zo stap ik vanuit een nat en winderig Zeeland waarin een bleke zon mij vanachter vertwijfelde wolken aanstaarde in mijn eigen warme paradijs in Florida. Het gras en de bomen zijn helder groen en de zee is intens blauw. “Ook dit heb ik zelf gecreëerd” denk ik, dit landschap, dit huisje bij het strand en mijn gezelschap in de vorm van een beeldschone jonge vrouw die middenin een grote verandering van haar leven zit. Het is de dochter van mijn vriendin die er even uit moest om afstand te kunnen nemen van een complexe levenssituatie.

Als Frank zijn werk zich in de driedimensionale werkelijkheid van het tastbare beweegt en mijn werk zich voornamelijk in de onzichtbare wereld van energieën afspeelt denk ik dat er een brug te leggen valt met een combinatie van helende meesters. Ik heb een tipje van de sluier opgelicht in de hoop van waarde te kunnen zijn voor praktische problemen in jullie levens.

Het oordeel van “Kan dit wel?..” is natuurlijk voor de hand liggend. Ik ben niet de aangewezen persoon om in de verdediging te gaan en te zeggen, “Ja hoor, hier heb je het bewijs” Het ‘bewijs’ volgt uit het openstaan voor een werkelijkheid die tot voor kort niet bestond. Ik vergelijk het met  het bespreken van honing. We kunnen er allerlei theorieen op los laten en alle feiten en wederwaardigheden bespreken over de kleur, de imkers, de potjes en etiketten. Dat kunnen we jaren en jaren blijven doen, want het is een bijzonder fenomeen. Wat heel moeilijk in woorden te vatten is is de smaak van de honing. Pas als je geproefd hebt hoe deze smaakt, verandert je idee van een plakkerige stroperige massa tot iets wat zoet is.

August 18, 2015

Transformatie

De ziel reist met de snelheid van een rennend paard.  Frank schreef…”Nogmaals mijn dank voor je lezing van afgelopen woensdag. Als ik namens mezelf spreek was […]